Premiera performance'u "Spirit+Electro"

Premiera performance'u "Spirit+Electro"

22.03.2013
Klub Nauczyciela, Łódź

Zapraszamy na premierę performance'u "Spirit+ Electro" Teatru CHOREA, w reżyserii Poli Amber i Pawła Korbusa, do Klubu Nauczyciela w Łodzi.

data: 22 marca 2013
godziny seansów: 17:30, 18:00, 18:30, 19:00, 19:30, 20:00
miejsce: Klub Nauczyciela w Łodzi, ul. Piotrkowska 137/139 
wstęp: wolny
liczba miejsc ograniczona
informacje / rezerwacje: (42) 636 25 98

 

Nocne przywoływanie duchów w nawiedzonym domu. Transowo-spirytystyczna sesja. Trzy niesamowite historie, psychodeliczne dźwięki elektro wydawane na żywo, zabytkowe wnętrza… Tylko dla widzów dorosłych. Tylko dla widzów o mocnych nerwach.

Scenariusz i reżyseria: Pola Amber / Paweł Korbus
Wystepują: Pola Amber / Paweł Korbus / Rami Shaya
Kompozytor i wykonawca muzyki: Maciej Połynko
Scenografia: Paweł Korbus
Projekcje: Maria Porzyc / Rami Shaya
Goście specjalni: duuuuchy
Zdjęcia: Weronika Wiśniewska
Premiera: 22 marca 2013, Łódź

 

plus

Premiera spektaklu "Szpera 42"

Premiera spektaklu "Szpera 42"

24.08-04.09.2012
Teatr Szwalnia w Łodzi / teren dawnego getta łódzkiego

Zapraszamy na premierę spektaklu "Szpera 42" stworzonego we współpracy Teatru CHOREA, Centrum Dialogu im. Marka Edelmana w Łodzi i izraelskiej reżyserki Ruthie Osterman, w ramach Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Retroperspektywy 2012 (do Teatru Szwalnia w Łodzi), oraz w ramach projektu "Szpera 1942" - obchodów 70 rocznicy deportacji Żydów z łódzkiego getta (na terenie dawnego getta łódzkiego).

data: 24 sierpnia 2012
miejsce: Teatr Szwalnia w Łodzi, Międzynarodowy Festiwal Teatralny Retroperspektywy 2012,

data: 29 sierpnia 2012, 04 września 2012
miejsce: teren dawnego getta łódzkiego, projekt “Szpera 1942” - obchody 70 rocznicy deportacji Żydów z łódzkiego getta

 

Szpera ‘42” to wspólny projekt polskich i izraelskich twórców, którego efektem jest interdyscyplinarny spektakl w reżyserii Ruthie Ostermann i Tomasza Rodowicza. Pokaz przedpremierowy „Szpery ‘42” odbył się podczas Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego RETRO/PER/SPEKTYWY 2012, a premiera 29 sierpnia i 4 września 2012, w ramach projektu “Szpera 1942” organizowanego przez Centrum Dialogu im. Marka Edelmana w Łodzi, w ramach obchodów 70 rocznicy deportacji Żydów z łódzkiego getta.

We wrześniu 2012 roku przypadała 70 rocznica tzw. Wielkiej Szpery, akcji przeprowadzonej przez Niemców na terenie łódzkiego getta. W jej wyniku z getta wywieziono ponad 15 tysięcy osób, w tym niemal wszystkie dzieci poniżej 10 roku życia, wszystkich chorych i osoby starsze, powyżej 60 roku życia. Do transportów szły dzieci z sierocińców, przytułków, szpitali, odrywano je od matek i bliskich. Tym samym zakończyła się trwająca od stycznia do września akcja wywożenia Żydów do ośrodka zagłady w Chełmnie nad Nerem, której ofiarą padło ponad 60 tysięcy osób. Jesienna akcja Wielkiej Szpery stała się najważniejszym i najbardziej tragicznym momentem w dziejach getta. Historia getta Litzmannstadt dzielą się na okres sprzed Szpery i po Szperze.

Słowo „Szpera” pochodzi od niemieckich słów Allgemeine Gehsperre, które oznaczają całkowity zakaz opuszczania domów. Zakaz ten został wprowadzony w gettcie w dniach 5-12 września 1942. W tym czasie “do każdego domu w getcie wkraczał jeden przedstawiciel gestapo w otoczeniu chmary policjantów żydowskich, strzałem z pistoletu zwoływał wszystkich mieszkańców na dziedziniec, kazał ustawić się w dwuszeregu i na oko określał kandydatów do deportacji.” (Kronika Getta Łódzkiego 1942). Dzieci, chorzy i osoby starsze zostali wywiezieni do obozów śmierci, a getto Niemcy przekształcili w obóz pracy. Wszyscy którym udało się uratować ze Szpery musieli odtąd morderczo pracować.

Spektakl „Szpera 42” to projekt międzynarodowy i multidyscyplinarny, który łączy w sobie różnorodność sztuk: muzykę, taniec, fotografię, sztukę video i teatr. Jest podróżą do autentycznych miejsc i historii z łódzkiego getta. Jest spotkaniem z ludźmi, którzy mieszkali w łódzkim getcie. Jest opowieścią o ich życiu. Jest próbą podjęcia szczerego, współczesnego, żywego dialogu z pamięcią getta i skonfrontowaniem jej ze współczesnym, codziennym życiem przestrzeni miasta w którym mieszkamy - naszym życiem. Sercem spektaklu jest dzielenie podróży - żydowskiej i polskiej - poprzez osobistą i zbiorową pamięć. Chcemy dowiedzieć się co tak naprawdę wydarza się w trakcie tej podróży, co dzieje się tu, w tych miejscach - dzięki autentycznym spotkaniom i historiom mówiącym o tym, czym było getto i co było gettem, poprzez wsłuchanie się w przestrzeń, w mury, budynki i ulice, które wciąż opowiadają historie ludzi żyjących wtedy i ludzi żyjących wśród nich teraz.

Twórcy: Teatr CHOREA, Centrum Dialogu im. Marka Edelmana w Łodzi, Ruthie Osterman
Reżyseria: Tomasz Rodowicz, Ruthie Osterman
Światło i dźwięk: Tomasz Krukowski
Wizualizacje: Yoav Meir Cohen, Guy Zakh
Obsada: Ruthie Osterman, Yoav Meir Cohen, Guy Zakh, Yoni Eilat, Joanna Chmielecka, Łucja Herszkowicz, Elina Toneva, Kuba Pałys, Tomasz Rodowicz
Premiera: 24 sierpnia 2012 (Międzynarodowy Festiwal Teatralny Retroperspektywy 2012, Tear Szwalnia, Łódź), 29 sierpnia 2012, 04 września 2012 (Projekt Szpera 1942, teren dawnego getta łódzkiego)

 

plus

Premiera koncertu "Pieśni Świata"

Premiera koncertu "Pieśni Świata"

22.08.2012
Klub Wytwórnia, Łódź

Zapraszamy na premierę koncertu "Pieśni Świata" w wykonaniu Wielkiego Chóru Młodej CHOREI, w ramach Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Retroperspektywy 2012, w Klubie Wytwórnia w Łodzi.

data: 22 sierpnia 2012
miejsce: Klub Wytwórnia, Łódź, Międzynarodowy Festiwal Teatralny Retroperspektywy 2012

 

"Pieśni Świata" w wykonaniu Wielkiego Chóru Młodej CHOREI to prawdziwa mieszanka dźwięków, kolorów i emocji. To podróż szlakiem fińskich ballad, bizantyjskich hymnów i sefardyjskich pieśni. Można usłyszeć także energetyczne brazylijskie rytmy, greckie peany, bałkański wielogłos czy przejmujące historie w jidysz.

Koncert „Pieśni Świata” zawiera pieśni tradycyjne, jak również współczesne kompozycje inspirowane różnymi kulturami muzycznymi świata, m.in. muzyką starożytnej Grecji oraz współczesną tradycyjną muzyką południowej i wschodniej Europy (pieśni bułgarskie, ukraińskie, gruzińskie). Utwory zostały opracowane przez kompozytorów CHOREI w nowoczesnej, dynamicznej formie, w polifonicznych i polirytmicznych strukturach muzycznych. Strona wokalno-muzyczna wzbogacona jest o ruch sceniczny wywodzący się z tańców tradycyjnych oraz najbardziej współczesnych form ruchu.

Wielki Chór Młodej CHOREI to formacja muzyczna, która powstała latem 2011 roku przy Teatrze CHOREA w Łodzi. To grupa muzycznych fascynatów, których różni wiele: wiek, doświadczenie, zainteresowania, pochodzenie. Łączy pasja do muzyki i śpiewania. Grupa ma na swoim koncie udział w projekcie "Oratorium Dance Project" nagrodzonym „Energią Kultury 2011” oraz „Złotą Maską”, udział w spektaklach Teatru CHOREA: „Bachantki”, „Szpera ‘42”.

Opracowanie muzyczne i prowadzenie chóru: Tomasz Krzyżanowski
Chór: Elizabet Araj, Joanna Chmielecka, Jacek Czapnik, Joanna Filarska, Sandra Gierzek, Dominika Jarosz, Michalina Jędrzejczak, Majka Justyna, Joanna Kłos, Marcin Kobyliński, Milena Kranik, Anna Przybyt, Marta Sterna, Justyna Sobieraj-Bednarek, Aleksandra Szałek, Elina Toneva, Paulina Tralewska, Jacek Witych
Światło i dźwięk: Tomasz Krukowski
Premiera: 22 sierpnia 2012, Klub Wytwórnia, Łódź, Międzynarodowy Festiwal Teatralny Retroperspektywy 2012

 

plus

Polska premiera spektaklu "Tov/Dobro"

Polska premiera spektaklu "Tov/Dobro"

17-18.08.2012
Teatr Nowy w Łodzi

Zapraszamy na polską premierę spektaklu "Tov/Dobro", stworzonego we współpracy Rosanna Gamson World Wide i Teatru CHOREA, do Teatru Nowego w Łodzi, w ramach Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Retroperspektywy 2012.

data: 17, 18 sierpnia 2012
miejsce: Teatr Nowy w Łodzi, Międzynarodowy Festiwal Teatralny Retroperspektywy 2012

 

Spektakl Rosanny Gamson i Teatru CHOREA to dramat taneczno-muzyczny osnuty wokół historii tarpanów - wymarłej rasy dzikich koni, która została genetycznie zrekonstruowana w latach trzydziestych XX wieku w Niemczech. Inicjatywa ta zbiegła się w czasie z hitlerowskim planem eksterminacji Żydów i „oczyszczenia rasowego” Europy. Amerykańska choreograf wykorzystała tę opowieść jako metaforę regeneracji, odnosząc ją do własnych polsko-żydowskich korzeni i burzliwych losów jej przodków. Byli oni polskimi Żydami ze Szczecina. Handlowali solą, wożąc ją na małych konikach. Tytuł „Tov” pochodzi od zwrotu: „Gamzu l’tovah” (“To także jest dla dobra”) - ulubionego powiedzenia jednego z przodków reżyserki, nauczyciela Talmudu Nachum Ish Gamzu, który odnajdywał boską dłoń nawet w najtragiczniejszych okolicznościach. Nie jest to jednak spektakl o Holokauście. Nie dotyczy też historii jednej nacji. Mieszają się w nim słowa i pieśni w języku polskim, angielskim, jidysz, bułgarskim, hebrajskim i niemieckim. To sugestywny dramat taneczny, w którym przeplata się intensywny ruch i taniec, słowo mówione, przejmujący śpiew i muzyka. To sztuka o przetrwaniu, o ludziach, którzy wyszli skądś dokąd nie mogą wrócić, więc ciągle gdzieś idą.

„Żydzi mogą w tym spektaklu widzieć żydowskie dzieło, lecz Żydzi, naziści czy nawet Bóg nigdy się w nim nie pojawiają. Jest to opowieść o mojej rodzinie, ale to tylko otwiera kontekst do dalszych poszukiwań. Czym są historie, które wciąż powtarzamy? W  końcowym rozliczeniu - co przekazujemy? Ostatecznie trwamy, idziemy naprzód, jedno pokolenie za drugim. Dlatego moja córka Delilah pojawia się w sztuce. Moim zdaniem najlepszą rzeczą, jaką mogę powiedzieć jest to, iż istnieje ciągłość”.
Rosanna Gamson

W czerwcu 2009 w Łodzi odbyła się sesja międzynarodowych warsztatów teatralnych CHOREI „Alfabety sceny”. Było to pierwsze spotkanie i początek współpracy między CHOREĄ a choreografką Rosanną Gamson z Los Angeles. W styczniu 2010 grupa teatralna Rosanna Gamson/World Wide zaprosiła CHOREĘ do współpracy przy realizacji projektu “Tov/Good”. Tomasz Rodowicz, Elina Toneva, Dominika Krzyżanowska i Tomasz Krzyżanowski przeprowadzili w Los Angeles sesję pracy dla amerykańskich aktorów i tancerzy. 9 stycznia 2010 w Teatrze REDCAT w Los Angeles odbył się pokaz podsumowujący warsztat oraz prezentacja technik pracy CHOREI. Jednocześnie artyści CHOREI uczestniczyli w próbach spektaklu “Tov”. Zadaniem CHOREI było wprowadzenie do spektaklu muzyki wykonywanej na żywo oraz związanego z nią ruchu, umuzycznienie tancerzy i otworzenie im głosów, a także stworzenie postaci, które dopełnić miały zarysowane napięcia i obrazy. Premiera spektaklu „Tov” odbyła się 18 marca 2010 w REDCAT Theater w Los Angeles. Podczas drugiej edycji festiwalu RETROPERSPEKTYWY zaprezentowana została nowa wersja spektaklu, z polską obsadą, w wykonaniu artystów CHOREI i artystów współracujących z CHOREĄ.

Twórcy: Rosanna Gamson Word Wide, Teatr CHOREA
Reżyseria i choreografia: Rosanna Gamson
Muzyka: Fryderyk Chopin, Controlled Bleeding, Stuart Dempster, Michael Galasso, Godspeed You! Black Emperor
Kierownictwo muzyczne i aranżacje muzyki tradycyjnej: Tomasz Krzyżanowski
TD/FM: Remigiusz Ristok
Obsada: Adrian Bartczak, Suna Lavinia Findikoglu, Michał Gośliński (kontratenor), Paweł Grala (Pracownia Fizyczna), Rachel Butler-Green, Joanna Jaworska (Pracownia Fizyczna), Julia Jakubowska, Michalina Kobylińska, Tomasz Kowalski, Dominika Krzyżanowska Gorzkiewicz, Małgorzata Lipczyńska, Carin Noland, Ula Parol (Pracownia Fizyczna), Tomasz Rodowicz, Elina Toneva, Alexandria Yalj
Premiera amerykańska: 18 marca 2010, Disney/Callarts Theatre - RedCat, Los Angeles, USA
Premiera polska: 17 i 18 sierpnia 2012, Teatr Nowy w Łódzi, Międzynarodowy Festiwal Teatralny Retroperspektywy 2012

 

plus

Premiera spektaklu "Córka swojej matki"

Premiera spektaklu "Córka swojej matki"

27.03.2012
AOIA, Łódź

Zapraszamy na premierę monodramu "Córka swojej matki", w wykonaniu Igi Załęcznej z Teatru CHOREA, do Akademickiego Ośrodka Inicjatyw Artystycznych w Łodzi.

data: 27 marca 2012
miejsce: Akademicki Ośrodek Inicjatyw Artystycznych w Łodzi

 

Przedstawienie zrealizowane na podstawie powieści Marguerite Duras "Kochanek", "Kochanek z północnych Chin". Spektakl jest próbą przyjrzenia się naturze kobiety: naturze niezmiennej, pierwotnej, materialnej, aczkolwiek zazwyczaj stłumionej i zapomnianej. Na ile wrośnięta jest ona trwale w kobietę, a na ile konstytuuje się w procesie tworzenia relacji z innymi, z czasem, z przestrzenią oraz z własnym wyobrażeniowym sobowtórem.

Poprzez sugestywne obrazy nakreślone przez Duras, przez historie jej ukochanych i napawające lękiem postaci bohaterów, Iga Załęczna przygląda się procesowi dochodzenia kobiety do prawdy o samej sobie. Często proces ten zanurzony jest w iluzji, fantazji czy po prostu wyobraźni, często nie widać jego końca.

Dla Duras obraz kobiety wyłania się z procesu pisania, który jest dla niej szczególnego rodzaju emocjami. Emocje te są: „bardzo delikatne, bardzo głębokie, bardzo cielesne, a poza tym fundamentalne i całkowicie nie do przewidzenia, dzięki którym może dojrzewać w ciele życie. Tym właśnie jest pisanie. To zapis, zapis który przechodzi przez twoje ciało. Przenika je. To jest punkt wyjścia, żeby mówić o trudno wyrażalnych emocjach, które są obce, a jednak nagle biorą nas we władanie.”

Reżyseria, choreografia, wykonanie: Iga Załęczna
Scenariusz: Kamila Wołoszyn-Moroz, Iga Załęczna
Multimedia: Maria Porzyc
Muzyka: Tomasz Krzyżanowski, Anna Krzysztofiak
Premiera: 27 marca 2012, Akademicki Ośrodek Inicjatyw Artystycznych w Łodzi

 

plus

Premiera spektaklu "Bachantki"

Premiera spektaklu "Bachantki"

26.03.2012
Teatr Szwalnia w Łodzi

Zapraszamy na premierę spektaklu "Bachantki" Teatru CHOREA, w reżyserii Tomasza Rodowicza, z choreografią Roberta M. Haydena, w ramach Akcji Dotknij Teatru - łódzkich obchodów Międzynarodowego Dnia Teatru, w Teatrze Szawlnia w Łodzi.

data: 26 marca 2012
miejsce: Teatr Szwalnia, Łódź, Akcja Dotknij Teatru - łódzkie obchody Międzynarodowego Dnia Teatru

 

Spektakl "Bachantki" w reżyserii Tomasza Rodowicza stanowi trzecią, finalną fazę mierzenia się z najbardziej intrygującym dramatem Eurypidesa i jest próbą opowiedzenia tej wieloznacznej tragedii  przy użyciu innego niż w poprzednich projektach klucza. Do współpracy nad spektaklem został zaproszony amerykański choreograf Robert Hayden (tancerz, wieloletni współpracownik Ultima Vez, wcześniej współpracował już z CHOREĄ, między innymi tworząc ruch do naszego Oratorium Dance Project).

CHOREA po raz kolejny sięga po tekst "Bachantek". Efektem pierwszego etapu pracy był spektakl "Bakkus" - międzynarodowa produkcja realizowana z Earthfall Dance w 2006 roku. Była to opowieść o konflikcie prawa i religii, przestroga przed fanatyzmem z jednej strony i nadużyciami władzy z drugiej, kryzysem wartości i grozą odpowiedzialności zbiorowej. "Bakkus" jest w tym spektaklu manipulatorem, charyzmatycznym przywódcą po przejściach, który chciałby grać rolę boga.

Druga część - "Śpiewy Eurypidesa" to opowieść o zbiorowym szaleństwie i ostrzeżenie przed niebezpiecznymi, bigoteryjnymi praktykami. Wyłaniająca się z chóru grupa kobiet, w zbiorowym uniesieniu sięga do tego, co w człowieku najbardziej intymne i skrywane, ale w dewocyjnej ekstazie może być groźne i prowadzić do zbrodni, zarówno 2,5 tysiąca lat temu jak i dziś. Pieśni uruchamiają ciemne emocje - energie, które przy podejrzanej obecności Dionizosa, pół-boga, pół-człowieka, prowokują zdegradowany rytuał - dwuznaczny obrzęd zwieńczony samosądem na odmieńcu próbującym zbyt odważnie przekroczyć społeczne tabu.

Spektakl "Bachantki" - to konfrontacja tych dwóch wątków oraz odniesienie powstałych między nimi napięć do współczesnych relacji międzyludzkich. Dzisiejsze społeczeństwo to grupa, w której tak szybko, z łatwością wyznacza się zbiorową odpowiedzialność. Przy zanikaniu obecności boga i zastępowaniu go jego nieudolnymi wizerunkami łatwo przypisać sobie samemu wszechwiedzę i wszechwładzę i manipulować emocjami innych. Wobec entropii wartości, religii i autorytetów sposobem na zdefiniowanie siebie samego jest destrukcja i agresja wobec innych. Potrzeba oczyszczenia przez złożenie ofiary została w naszej kulturze zredukowana do znajdywania kozła ofiarnego. W każdym z nas jest jednoczesna potrzeba porządku i chaosu, potrzeba szaleństwa i harmonii. Dlaczego jesteśmy jedynym gatunkiem, który wyrzyna sam siebie, pragnąc w głębi serca najbardziej miłości i obecności boga?

Reżyseria: Tomasz Rodowicz
Choreografia: Robert M. Hayden
Muzyka i prowadzenie chóru: Tomasz Krzyżanowski
Światło: Tomasz Krukowski
Dźwięk: Marcin Dobijański
Obsada premierowa: Joanna Chmielecka, Julia Jakubowska, Małgorzata Lipczyńska, Aleksandra Ścibor, Janusz Adam Biedrzycki, Paweł Korbus, Maciej Maciaszek, Kuba Pałys, Krzysztof Skolimowski
Obsada aktualna: Joanna Chmielecka, Julia Jakubowska, Małgorzata Lipczyńska, Majka Justyna, Sara Kozłowska, Janusz Adam Biedrzycki, Paweł Korbus, Maciej Maciaszek, Adrian Bartczak / Michał Ratajski
Chór: Joanna Filarska, Sandra Gierzek, Joanna Kłos, Aleksandra Kozioł, Milena Kranik, Justyna Sobieraj-Bednarek, Marta Sterna, Elina Toneva, Paulina Tralewska, Dara Weinberg

Premiera: 26 marca 2012, Teatr Szwalnia, Łódź, Akcja Dotknij Teatru - łódzkie obchody Międzynarodowego Dnia Teatru

 

 

plus

Premiera koncertu zespołu The Blue Rabbit

Premiera koncertu zespołu The Blue Rabbit

14.05.2011
Fabryka Sztuki w Łodzi

Zapraszamy na premierę koncertu zespołu “The Blue Rabbit”.

data: 14 maja 2011
miejsce: Fabryka Sztuki w Łodzi, Noc Muzeów

 

Koncert zespołu “The Blue Rabbit”

„KRÓLIKA SNY. UPIORNE TEŻ”

Hipnotyzująca podróż w świat dźwięku.
Lirycznie. Dramatycznie. Zjawiskowo.
Homo, hetero elektro disko + noisy jazz.
Angielska poezja, szwedzka liryka i niemiecki punkrock.
Słowem: eksperyment w stylu impro w wydaniu estradowym.

Fragment snu: „Pływałam nocą w jeziorze, zupełnie naga. Nagle rośliny wodne zaczęły coraz szybciej rosnąć i wystawać ponad powierzchnię wody. Przestraszyłam się. Zawołałam moją mamę, która stała na brzegu. Kiedy wyszłam z wody, trafiłam na przyjęcie urodzinowe. Moja mama siedziała pośród Niemców, którzy kołysali się raz w prawo, raz w lewo śpiewając piosenki. Dwie kobiety w kolorowych kapeluszach przypartywały mi się uważnie. Zakochana byłam nieprzytomnie w Aleksie- grubym, łysym facecie z fantazyjnym wąsem. Musiał być szychą bo jako pierwszy zawsze dostawał jedzenie…”

Nocne mary, senne zwidy. Majaki. Koszmary. Marzenia o lataniu i stanie nieważkości. Surrealistyczne obrazy podglądane jakby przez dziurkę od klucza… Niesamowite historie, nieprawdopodobne zdarzenia…

„Powoli, bardzo powoli skradam się do lodówki. Chce mi się jeść. To jakiś dziwny sen…. Mówię po polsku bez obcego akcentu, a przecież jestem… szwedzką królewną. Następczynią tronu. Córką Karola XVI Gustawa ”.

Muzyczna opowieść na granicy snu i jawy. Wykrzywiona rzeczywistość, lęki, obsesje, marzenia… Niebieskie króliki, wampiry, egzotyczne podróże, cybernetyczne potwory…

Multimedialne projekcje, estradowe dekoracje, soczysta muzyka grana na żywo… Szeptem, krzykiem, śpiewem opowiemy historie, które być może nie wydarzyły się naprawdę…

Vokal: Pola Amber
Piano: Kuba Pałys
Perkusja: Tomasz Krzyżanowski
Trąbka / instrumenty klawiszowe.: Maciej Maciaszek
Klarnet / flet / sax: Tomasz Rodowicz
Kontrabas / gitara basowa: Sebastian Klim
Wizualizacje: Maria Porzyc
Światło / dźwięk: Tomasz Krukowski
Premiera: 14 maja 2011, Fabryka Sztuki w Łodzi, Noc Muzeów

 

plus

Premiera spektaklu "Oratorium Dance Project"

Premiera spektaklu "Oratorium Dance Project"

09.12.2011
Klub Wytwórnia, Łódź

Zapraszamy na premierę widowiska muzyczno-tanecznego "Oratorium Dance Project Teatru CHOREA, do Klubu Wytwórnia w Łodzi.

data: 9 grudnia 2011
miejsce: Klub Wytwórnia, Łódź

 

"ORATORIUM DANCE PROJECT - CHOREA - Łódź", to międzynarodowy edukacyjno-artystyczny projekt taneczno-muzyczny, na 200-osobową grupę artystów, zawodowców i amatorów. Przecina on całe nasze miasto wzdłuż i wszerz, by połączyć trzy generacje oraz ludzi pochodzących z bardzo różnych środowisk łódzkich, którzy w innych okolicznościach nie mieliby szansy na spotkanie…

To wyzwanie które rzucamy temu szaremu miastu.
To pytanie o naszą tożsamość, nasz gniew/wściekłość i miłość.

"Nie próbujemy tworzyć rekonstrukcji, enklaw ani odtwarzać kontekstu estetycznego, który by pozwalał na najpełniejsze oddanie odległych i współczesnych tradycji, ale sięgamy po źródło, motyw, fragment i staramy się nim uderzyć, odbić od fabrycznych murów, od kawałka blachy, rozpadającej się cegły i betonowej podłogi, by coś w sobie samych zobaczyć i usłyszeć. To poszukiwanie swojego miejsca i swojej drogi w bieganiu po moście pomiędzy czymś bardzo odległym a czymś bardzo współczesnym. Pomiędzy pytaniem kim mamy być, a pytaniem kim byli geniusze, którzy byli wygnani, płonęli za nas na stosach, lub kończyli jako szaleńcy. Wtedy Eurypides, Arystofanes, zadają nam te same pytania.
Po to jest teatr, żeby nie szukać tożsamości przez ścianę ekranu, przez zero-jedynkowe wartościowanie, ale usłyszeć bezpośrednio „w realu” od innego człowieka komunikat, w którym na różne sposoby będzie zadawane to samo pytanie: kim jesteśmy, w jaki sposób działamy, po co, dla kogo? Dlaczego jesteśmy jedynym gatunkiem, który wyrzyna sam siebie, pragnąc w głębi serca najbardziej miłości i obecności boga."
Tomasz Rodowicz

Muzyka: Tomasz Krzyżanowski, Maciej Maciaszek
Kierownictwo artystyczne i reżyseria: Tomasz Rodowicz
Choreografia i reżyseria: Robert M. Hayden
Asystent choreografa: Aleksandra Ścibor
Orkiestra symfoniczna i chór Filharmonii Łódzkiej pod batutą: Grzegorza Wierusa
Przygotowanie chóru Filharmonii Łódzkiej: Dawid Ber
Przygotowanie Chóru Młodej CHOREI: Tomasz Krzyżanowski, Maciej Maciaszek, Jakub Pałys
Choreografia Chóru Młodej CHOREI: Lara Ward
Kwartet jazzowy: Hubert Zemler (perkusja), Mariusz Obijalski (fortepian), Wojtek Traczyk (kontrabas), Marcin Gańko (saksofony)
Reżyseria dźwięku: Krzysztof Sztekmiler
Reżyseria światła: Tomasz Krukowski
Kostiumy: Izabela Ofelia Śliwa
Pomoc przy wykonywaniu kostiumów: Anna Raczkowska
Wizualizacje: Paweł Korbus
Instruktorzy tańca: Julia Jakubowska, Aneta Jankowska, Joanna Jaworska, Maja Justyna, Małgorzata Lipczyńska, Urszula Parol, Magda Paszkiewicz, Justyna Sobieraj, Aleksandra Ścibor, Katarzyna Wolińska, Janusz Adam Biedrzycki, Paweł Grala, Wojciech Łaba, Jacek Owczarek, Krzysztof Skolimowski
Instruktorzy śpiewu: Joanna Chmielecka, Dominika Jarosz, Dorota Porowska, Elina Toneva, Tomasz Krzyżanowski, Maciej Maciaszek, Jakub Pałys
Premiera: 9 grudnia 2011, 22 czerwca 2012, Klub Wytwórnia, Łódź

 

plus

Premiera spektaklu "Koguty, borsuki i inne kozły"

Premiera spektaklu "Koguty, borsuki i inne kozły"

14.11.2010
Fabryka Sztuki w Łodzi

Zapraszamy na premierę spektaklu "Koguty, borsuki i inne kozły" Teatru CHOREA, w reżyserii  Igi Załęcznej, na scenie Fabryki Sztuki w Łodzi. 

data: 14 listopada 2010
miejsce: scena Fabryki Sztuki w Łodzi, ul. Tymienieckiego 3

 

SKORUPY/ FRAGMENTY/ CIAŁO SPĘKANE / ZAMKNIĘTE W BEZRUCHU/ W KLASYCZNYM KANONIE/ W WYRZEŹBIONYM GEŚCIE/ GEŚCIE NIEPEŁNYM/ OKALECZONYM PRZEZ CZAS/ SKÓRA/ MIĘKKA/ ROZPIĘTA NA KOŚCIACH/ RZEZBA MIĘŚNI/ ODDECH/ RYTM/ LINIA RUCHU/ CIAŁO PODĄŻAJĄCE/ CZYTAJĄCE Z FRAGMENTÓW/ ŻYWE/ W PRZESTREZNI NIEWIADOMEGO/ DOPEŁNIAJĄCE/ W NIEUSTAJĄCYM RUCHU

Projekt "Koguty, borsuki i inne kozły"to kolejny etap pracy nad ruchem Antycznej Grecji prowadzony przez tancerzy i aktorów Teatru Chorea. To swoista praktyczna antropologia tańca, w której kontekst badań teoretycznych staje się elementem pracy artystycznej w obrębie praktyk tanecznych. Obszarem poszukiwań jest dziedzictwo kulturowe starożytnej Grecji, a właściwie zamknięte w owym dziedzictwie - ciało w ruchu.

"Koguty, borsuki i inne kozły" stowarzyszenia Chorea, tancerze w zabawny, ale też dowodzący niezwykłej świadomości własnego ciała sposób - pokazali m.in., jak na przestrzeni wieków ludzkość komunikowała się ze sobą za pomocą ciała. Efekt: humorystyczne tańce godowe, plemienne, stroszenie piórek przy okazji walki o samicę czy przywództwo w stadzie, również współczesnym. Z kolei Pracownia Fizyczna przy instrumentarium muzyków z SzaZy w "Zdarzeniach - Improwizacjach" zaprezentowała coś na kształt własnej próby do spektaklu, dworując sobie ze wszystkich. Efekt: trochę błazenady, trochę groteski, dystansu do samych siebie, mnóstwo dobrego tańca.

Reżyseria: Iga Załęczna
Choreografia: Iga Załęczna, Janusz Adam Biedrzycki
Muzyka: Tomasz Krzyżanowski, Maciej Maciaszek, Jakub Pałys
Światło i dźwięk: Tomasz Krukowski
Obsada: Joanna Chmielecka, Małgorzata Lipczyńska, Katarzyna Pękała, Iga Załęczna, Janusz Adam Biedrzycki, Tomasz Ciesielski
Premiera: 14 listopada 2010, scena Fabryki Sztuki w Łodzi

 

plus

Premiera spektaklu "napewnomoże"

Premiera spektaklu "napewnomoże"

12.11.2011
Fabryka Sztuki w Łodzi

Zapraszamy na premierę monodramu "napewnomoże", w wykonaniu Małgorzaty Lipczyńskiej z Teatru CHOREA, na scenie Fabryki Sztuki w Łodzi.

data: 12 listopada 2011
miejsce: scena Fabryki Sztuki w Łodzi, ul. Tymienieckiego 3

 

Monodram Małgorzaty Lipczyńskiej, „napewnomoże” oparty na twórczości Aglai Veteranyi, jest opowieścią o przekraczaniu granic: emocjonalnych, geograficznych, czasowych; o uzależnieniu od ciągłej intensywności, nawet jeśli prowadzi to do destrukcji.

Istotnym elementem spektaklu jest stawiane przez aktorkę pytanie: “Co sprawia, że to, co dla większości ludzi jest ekstremum, dla niektórych staje się normą?”

Utwory A. Veteranyi, charakteryzujące się ironią, absurdem i poczuciem humoru w połączeniu z ogromną precyzją formalną w używaniu języka, są również istotnym głosem w sprawie problemu tożsamości narodowej współczesnej, „zjednoczonej” Europy. Dzieciństwo pisarki spędzone w cyrkowej rodzinie w czasach komunistycznego reżimu w Rumunii, a następnie emigracja do Szwajcarii ukazują ogromny kontrast między dwoma światami, w których żyła, a w których nigdzie nie czuła się bezpieczna. Jej teksty, zawierające wiele wątków autobiograficznych, odzwierciedlają dylemat człowieka żyjącego między dwoma systemami, które go ukształtowały; „Wschód”, do którego nie ma już powrotu i „Zachód”, w którym przez cały czas czuje się obco.

Aglaja Veteranyi urodziła się w 1962 roku w Bukareszcie, w rodzinie artystów cyrkowych. Po ucieczce z Rumunii rodzina uzyskała azyl w Szwajcarii, następnie prowadziła wędrowny tryb życia, jeżdżąc z występami. Dzieciństwo i wczesną młodość pisarka spędziła w hotelach i wozach cyrkowych. Pisać nauczyła się dopiero w szwajcarskiej szkole z internatem; niemiecki stał się jej językiem literackim.
Po studiach aktorskich pracowała od 1982 roku jako aktorka, równolegle zajmując się twórczością pisarską. W 1999 roku ukazała się pierwsza powieść Aglai Veteranyi „Dlaczego dziecko gotuje się w mamałydze”. 3 lutego 2002 w Zurychu Aglaja skoczyła do Jeziora Genewskiego. Na brzegu zostawiła swoje buty.

„W jednym z wywiadów Aglaja powiedziała: „Pisanie jest dla mnie formą przekształconej agresji. Gdyby ta agresja we mnie została, zniszczyłaby mnie i rzuciłabym się w koncu na kogoś z nożem.” Pisanie było dla niej także sposobem na oswajanie własnych demonów. Dla mnie takim sposobem jest przede wszystkim teatr. Nadawanie formy zarówno swoim lękom i obsesjom, jak i zachwytom i fascynacjom, pomaga stworzyć porządek, w którym łatwiej egzystować. W jej utworach urzekła mnie ironia, absurd, specyficzne poczucie humoru, a także lapidarność i precyzja formalna w używaniu języka. Z pozornie niepowiązanych ze sobą tekstów wyłania się osobowość zbudowana na kontrastach, miłość do świata miesza się z głęboką depresją, a dziecięca naiwność z okrutną szczerością. Witalność przenika się z wszechobecnym poczuciem śmierci (swojej lub bliskich), wrazliwość i subtelność z sado-masochistyczną seksualnością, miłość macierzyńska z pedofilią, bezgraniczne oddanie z gwałtem. Mnogość dychotomii i niejednoznaczności ma jedną cechę wspólną – niezależnie od tego, co działo się w jej życiu – Aglaja we wszystko angażowała się całą sobą. Im bardziej wczytywałam się w jej teksty tym bardziej stawała mi się bliska. Z czasem najważniejsze stało dla mnie znalezienie sposobu na okiełznanie własnej choroby. Jak zachowywać ciągłą czujność, trzymać ją  „na krótkiej smyczy”, nie tracąc jednocześnie dystansu do siebie? Myślę, że Aglaja (paradoksalnie – bo pomimo samobójczej śmierci) wygrała tę walkę, bo jak stwierdził jeden z jej przyjaciół: „Smutny koniec nie może zostać uznany za werdykt nad drogą życiową.”
To tyle. Musiałyśmy się spotkać.
Małgorzata Lipczyńska

Monodram Małgorzaty Lipczyńskiej oparty na twórczości Aglai Veteranyi
Reżyseria: Tomasz Rodowicz, Małgorzata Lipczyńska
Konsultacja dramaturgiczna: Hans Timmermann
Obsada: Małgorzata Lipczyńska
Ruch sceniczny: Małgorzata Lipczyńska
Konsultacja choreograficzna: Liat Magnezy
Muzyka: Kuba Pałys
Światło i dźwięk: Tomasz Krukowski
Premiera: 12 listopada 2011, scena Fabryki Sztuki w Łodzi

 

plus

Archives

x
Jeśli chcesz otrzymywać informacje o wydarzeniach Teatru Chorea zarejestruj się.