"Oratorium Dance Project" nagrodzone "Energią Kultury 2011"!

"Oratorium Dance Project" nagrodzone "Energią Kultury 2011"!

20.01.2012
Teatr CHOREA

Miło nam poinformować, że Teatr CHOREA i jego widowisko taneczno-muzyczne “Oratorium Dance Project” zostało zwycięzcą plebiscytu Energia Kultury na najważniejsze wydarzenie kulturalne  2011.

Najważniejsze łódzkie wydarzenie kulturalne 2011, wybrali w głosowaniu czytelnicy “Gazety”, widzowie TV Toya i internauci.

Ogromnie dziękujemy za wszystkie oddane głosy.

 

ORATORIUM DANCE PROJECT – CHOREA – Łódź, to międzynarodowy edukacyjno-artystyczny projekt taneczno-muzyczny, na 200-osobową grupę artystów, zawodowców i amatorów. Przecina on całe nasze miasto wzdłuż i wszerz, by połączyć trzy generacje oraz ludzi pochodzących z bardzo różnych środowisk łódzkich, którzy w innych okolicznościach nie mieliby szansy na spotkanie…

To wyzwanie które rzucamy temu szaremu miastu.
To pytanie o naszą tożsamość, nasz gniew/wściekłość i miłość.

"Nie próbujemy tworzyć rekonstrukcji, enklaw ani odtwarzać kontekstu estetycznego, który by pozwalał na najpełniejsze oddanie odległych i współczesnych tradycji, ale sięgamy po źródło, motyw, fragment i staramy się nim uderzyć, odbić od fabrycznych murów, od kawałka blachy, rozpadającej się cegły i betonowej podłogi, by coś w sobie samych zobaczyć i usłyszeć.

To poszukiwanie swojego miejsca i swojej drogi w bieganiu po moście pomiędzy czymś bardzo odległym a czymś bardzo współczesnym. Pomiędzy pytaniem kim mamy być, a pytaniem kim byli geniusze, którzy byli wygnani, płonęli za nas na stosach, lub kończyli jako szaleńcy. Wtedy Eurypides, Arystofanes, zadają nam te same pytania.

Po to jest teatr, żeby nie szukać tożsamości przez ścianę ekranu, przez zero-jedynkowe wartościowanie, ale usłyszeć bezpośrednio „w realu” od innego człowieka komunikat, w którym na różne sposoby będzie zadawane to samo pytanie: kim jesteśmy, w jaki sposób działamy, po co, dla kogo? Dlaczego jesteśmy jedynym gatunkiem, który wyrzyna sam siebie, pragnąc w głębi serca najbardziej miłości i obecności boga."

Tomasz Rodowicz

Muzyka: Tomasz Krzyżanowski, Maciej Maciaszek
Kierownictwo artystyczne i reżyseria: Tomasz Rodowicz
Choreografia i reżyseria: Robert M. Hayden
Asystent choreografa: Aleksandra Ścibor
Orkiestra symfoniczna i chór Filharmonii Łódzkiej pod batutą: Grzegorza Wierusa
Przygotowanie chóru Filharmonii Łódzkiej: Dawid Ber
Przygotowanie Chóru Młodej CHOREI: Tomasz Krzyżanowski, Maciej Maciaszek, Jakub Pałys
Choreografia Chóru Młodej CHOREI: Lara Ward
Kwartet jazzowy: Hubert Zemler (perkusja), Mariusz Obijalski (fortepian), Wojtek Traczyk (kontrabas), Marcin Gańko (saksofony)
Reżyseria dźwięku: Krzysztof Sztekmiler
Reżyseria światła: Tomasz Krukowski
Kostiumy: Izabela Ofelia Śliwa
Pomoc przy wykonywaniu kostiumów: Anna Raczkowska
Wizualizacje: Paweł Korbus
Instruktorzy tańca: Julia Jakubowska, Aneta Jankowska, Joanna Jaworska, Maja Justyna, Małgorzata Lipczyńska, Urszula Parol, Magda Paszkiewicz, Justyna Sobieraj, Aleksandra Ścibor, Katarzyna Wolińska, Janusz Adam Biedrzycki, Paweł Grala, Wojciech Łaba, Jacek Owczarek, Krzysztof Skolimowski
Instruktorzy śpiewu: Joanna Chmielecka, Dominika Jarosz, Dorota Porowska, Elina Toneva, Tomasz Krzyżanowski, Maciej Maciaszek, Jakub Pałys

Premiera: 8 i 9 grudnia 2011, 22 czerwca 2012, Klub Wytwórnia, Łódź

 

plus

Teatr CHOREA w Indiach

Teatr CHOREA w Indiach

08-12.01.2012
Festiwal Bharat Rang Mahotsav, Indie

Spektakl „Grotowski - próba odwrotu” Teatru CHOREA z Łodzi, w reżyserii Tomasza Rodowicza, prezentowany będzie w dniach 8 i 12 stycznia 2013 roku na 14. Międzynarodowym Festiwalu Bharat Rang Mahotsav w New Delhi oraz Amritsar w Indiach.

data: 9 stycznia 2012
miejsce: New Delhi
data: 12 stycznia 2012
miejsce: Amritsar

 

Festiwal Bharat Rang Mahotsav co roku organizowany jest przez National School of Drama w New Delhi - czołową szkołę teatralną w Indiach. Organizatorzy poprzez festiwal pragną stymulować wzrost i rozwój teatru w całym kraju. Pierwotnie festiwal prezentował pracę najbardziej kreatywnych artystów w Indiach, obecnie ma zasięg międzynarodowy i jest największym festiwalem teatralnym w Azji. Corocznie gromadzi najbardziej kreatywnych wykonawców z Indii oraz gości z całego świata, reprezentujących zarówno teatr dramatyczny, muzyczny, jak i teatr tańca. Głównej części festiwalu towarzyszy każdorazowo prezentacja wybranych przedstawień w drugim, wybranym mieście, aby umożliwić ich obejrzenie publiczności spoza stolicy. W 2012 roku 14. Bharat Rang Mahotsav podróżuje do stolicy Punjabu -miasta Amritsar.

Teatr CHOREA został zaproszony do wzięcia udziału w Bharat Rang Mahotsav już po raz drugi. W 2012 roku dwukrotnie zaprezentowaliśmy spektakl „Grotowski - próba odwrotu”, który po raz pierwszy w znacznej części został zagrany w języku angielskim. W obydwu miastach spektakl “Grotowski - próba odwrotu” został entuzjastycznie przyjęty i spotkał się z żywiołową reakcją publiczności, a przez wiele osób został uznany za najlepszy i najważniejszy spektakl 14-ej edycji Festiwalu.

 

Jerzy Grotowski, największy rewolucjonista teatru XX w. jest inspiracją dla większości współczesnych artystów, jednak nikt nie podjął jeszcze próby otwartej refleksji nad jego spuścizną. Dokonana zostaje ona w najnowszym spektaklu Chorei. Na podstawie niepublikowanych dotąd tekstów Grotowskiego i jego osobistych spotkań z reżyserem spektaklu Tomaszem Rodowiczem, grupa młodych performerów zmierzy się z legendą teatralnego szamana.

Tomasz Rodowicz wraca do wspomnień związanych z Jerzym Grotowskim, który wciągnął go w działalność teatralną. Przez lata spotykali się, spierali i dyskutowali. Pod kierunkiem Rodowicza młodzi aktorzy Chorei konfrontują się z tekstami twórcy Teatru Laboratorium w kontekście własnych doświadczeń. Zastanawiają się, na ile reforma XX-wiecznego teatru dokonana przez Grotowskiego jest ważna dla ich wyborów dzisiaj.

"Ten projekt jest ekscytujący i ryzykowny zarazem: „Jerzy Grotowski – największy rewolucjonista teatru XX wieku.” Wracam do Grotowskiego po tylu latach trochę z powodu buntu wobec tego, co z tą postacią zostało zrobione, a trochę z powodu poczucia, że jestem mu coś winien – po ludzku, ale przede wszystkim artystycznie. Po zobaczeniu jego Apocalypsis cum figuris w 1974 roku, zdecydowałem, że muszę robić teatr – bez odwrotu. Czuję, że dzisiaj mam potrzebę konfrontacji z jego praktycznymi dokonaniami, z jego myślą o teatrze, aktorze, człowieku, religii, ale nie poprzez kolejne wspomnienia, sympozja i seminaria, a poprzez praktykę ludzi, którzy chcą robić teatr i chcą wiedzieć, czy mają z nim jakiś związek, czy nie. Czy są to zamknięte drzwi, czy może został jakiś rodzaj rysy, śladu, niepokoju, piętna i dziedzictwa, wobec którego trzeba stanąć i okazać się go wartym albo się z nim zmierzyć i odrzucić?

Pracę nad tym projektem rozpocząłem z ludźmi, którzy ze względu na swój wiek nie mieli żadnego kontaktu ani z Grotowskim, ani z jego praktyką teatralną, parateatralną czy z okresu „sztuki jako wehikułu”, ani z jego aktorami, czy kontynuatorami pracy. Wiedzieli o Grotowskim tyle, ile każdy przeciętny młody człowiek, czyli prawie nic. W większości przypadków ich postawa była zdystansowana. Raczej umiarkowane zainteresowanie niż fascynacja. Dla nich ten człowiek, który przewrócił światowy teatr do góry nogami, to obca, historyczna i zarchiwizowana figura kulturowa. Była to idealna sytuacja wyjściowa. Ludzie ci gotowi byli bez ideologii i uprzedzeń rozpocząć pracę nad sprawdzaniem, kim lub czym jest dla nich Grotowski. Każdy z aktorów/performerów próbował znaleźć odpowiedź na ważne dla siebie samego pytanie: na przykład o to, jak ma się myśl Grotowskiego o aktorze, do pro-egocentrycznej edukacji studentów szkół teatralnych? Czy idea teatru, jako spotkania może mieć jakikolwiek punkt styczny z dzisiejszym polskim katolicyzmem? Czy można „wspierać się” Grotowskim w szukaniu własnej, osobistej tożsamości? W jakim stopniu jego zasady pozostają aktualne w murach szpitala psychiatrycznego? Czy można robić teatr/spektakl nie chcąc być aktorem? Najprawdopodobniej każda inna grupa ludzi stawiałaby inne pytania.

Ja pytam, czy w jego spuściźnie zostało cokolwiek, co ma znaczenie dla tych młodych ludzi? Jeśli tak, to należy to skonfrontować z ich myśleniem o sobie, o życiu, o teatrze i sztuce, i to oni sami się z tym zmierzą. Ja będę tylko między nimi chodził i będę mówił, czy wierzę, czy nie wierzę."

Tomasz Rodowicz

Reżyseria: Tomasz Rodowicz
Muzyka: Tomasz Krzyżanowski
Choreografia: CHOREA
Scenografia: Paweł Korbus, Tomasz Rodowicz
Światło i dźwięk: Tomasz Krukowski
Obsada: Joanna Chmielecka, Julia Jakubowska, Małgorzata Lipczyńska, Janusz Adam Biedrzycki, Piotr Witkowski / Piotr Grabowski, Paweł Korbus, Tomasz Rodowicz
Premiera: 13, 20 sierpnia 2010, scena Fabryki Sztuki w Łodzi, Międzynarodowy Festiwal Teatralny Retroperspektywy 2010

 

plus

x
Jeśli chcesz otrzymywać informacje o wydarzeniach Teatru Chorea zarejestruj się.